2006/Aug/01

หมายเหตุ เรื่องราวที่เกิดขึ้น เป็นการบันทึกความทรงจำที่ดีๆที่เกิดขึ้นของเจ้าของได ขอเก็บไว้อ่าน เก็บไว้ให้ได้นึกถึงช่วงเวลาดีๆ ให้ได้ยิ้ม เวลาที่นึกถึง เพื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเอง

31 กรกฏาคม 2549

กับความประทับใจ .. ที่จะไม่มีวันลืม

วันนี้มาถึงโรงแรมเช้ามากกกกกกกตี 4 กว่าได้มาถึงก็ต้องตกใจ เจอแฟนๆกลุ่มนึงรออยู่แล้ว แต่ไม่คุ้นหน้าเลย พวกนี้เป็นใครกันเนี่ย ? เหอๆ เริ่มเกิดอาการกลัวและประหวั่นขึ้นมา เพราะไม่ใช่กลุ่มแฟนอาราชิเลย แต่อีกไม่นานเอ็มทั้ง 2 กลุ่มบอร์ดสตอร์เบอร์รี่ก็มากัน ค่อยโล่งใจหน่อย ^^

สักพักก็ต้องไปยืนรอรับที่ด้านข้างโรงแรม แต่เพราะไม่แน่ใจว่าจะมาทางนั้นจริงรึเปล่า ก็เลยวิ่งไปช้า แต่ก็ได้ยืนติดรั้ว เยื้องจากประตูทางเข้าโรงแรมมาหน่อย ยืนอยู่กับปู 2 คน ในใจนี่คิดว่า สงสัยคงไม่ได้เห็นใกล้ๆแน่ๆแล้ว เพราะเวลารถมาคงจะไปจอดตรงทางเข้าโรงแรมแหงๆ คงไม่ได้เห็นน้องชัดๆใกล้ๆชัวร์ๆ ก็เลยเอาวะ ตัดใจ ไม่เป็นไร เห็นด้านข้างตอนน้องๆลงรถก็ยังดี ก็เลยคิดไว้ว่า จะไม่ถ่ายรูปละ ขออาศัยดวงตาคอยเก็บภาพ มองเขาเต็มๆตาดีกว่า

แต่ปรากฏว่า!!! โอ้!! แม่เจ้า !!! รถบัสคันใหญ่ มาจอดชะงักกึก !! ตรงที่ที่พวกเรายืนอยู่ !!! (O__O) หันไปมองปู เหอๆ รถมันจอดตรงหน้าพวกเราว่ะ แบบว่า กอล์ฟไมค์ก็มายืนให้เห็นตรงหน้านี่เลย ผมสว่าง ออร่าแรงเชียว แต่ตอนนั้นไม่ได้มองอะไรแล้ว นอกจากบนรถบัส แต่ว่า....พอมองขึ้นไปที่รถก็เห็นแต่สต๊าฟลงมา ก็เลยคิดว่า สงสัยมีแต่สต๊าฟ น่าจะเป็นรถสต๊าฟมากกว่าหล่ะมั้ง แต่พอน้องปูบอกว่าเห็นจุน ก็เลยหันไปมองเต็มๆตา โอ้วววว...แม่เจ้า จุนเดินลงมา อ่ะเหอออออ ..ข้างหน้าเล๊ยย พ่อคู๊ณณณณ ตรงๆเป้งๆ เต็มสองลูกตา ช็อคมี !!! แบบเห็นกันตรงๆต่อหน้าต่อตาไปเลย จุนดูจะตื่นเต้นดีใจที่เห็นแฟนๆมารับเยอะแยะมากมาย แบบว่าพอก้าวลงมา เธอก็พูด สีโก่ยย แล้วยิ้มเลย โฮ่~ แต่นั่นแค่จุนก็จะตายแล้วนะ คนต่อมา ....เหอๆ ไอบะจัง !! เอ่อ......ทำเอายืนอึ้ง พูดอะไรไม่ออกไปเลย น้องหล่อมากกกกกกก งื๊ดดด....ไม่ไหวแล้ว โฮฮฮ............แบบว่าสว่างมากมาย แต่ ฮ่าๆ ดูแล้วรู้เลยว่า น้องยังไม่ค่อยจะตื่นดี เพราะหน้ายังงงๆอยู่เลย เอิ๊กๆ แต่ว่าน้องมายืนตรงหน้าเนี่ย ยังไม่อยากจะเชื่อเลย (><) ได้แต่ยืนมองแบบเต็มๆตา จริงๆตอนนั้นจะหยิบกล้องออกมาถ่ายเลยก็ได้ เพราะน้องบะยืนรอตรงนั้นสักพักเลย แถมยังใกล้โคตรๆ แต่อารมณ์ตอนนั้นนี่ไม่เอาแล้ว ชั้นขอเก็บภาพเต็มๆด้วยสองลูกตาของตัวเองนี่แหละ ยืนจ้องน้องด้วยตาเต็มๆ กะว่าจะเก็บภาพนั้นไว้ในความทรงจำด้วยตาตัวเองดีกว่า โฮออออ.......ไอบะจัง......หล่อมากมาย (><)

หลังจากนั้นก็ตามด้วยโช รึ โอจังหว่า ? เหอๆ ชักจำลำดับไม่ได้ แต่ว่าโชเนี่ย...โฮ่~ คนนี้นี่ยิ้มหวานออกมาเลย เห็นแล้วก็กรี๊ดด...โชจ๋า ออร่ารัศมีเปล่งประกายแรงมากกกก หล่อมากกกก ส่วนโอจังนี่ออกแนวโดนสต๊าฟบัง เหอๆ ดิชั้นเลยไม่ค่อยเห็นสักเท่าไหร่ แต่เห็นนิโนะแล้วอึ้งอ่ะ นิโนะตอนยื่นหัว ทำท่าห้อยตัวออกมานี่น่ารักโคตรๆๆ หน้าน้องใสกิ๊ง ประหนึ่งเด็กอายุ 17 เอง น่ารักมากๆจริงๆ

แต่ที่ทำเอาอึ้งและช็อคมากมาย คือ ตอนที่ทุกคนมายืนข้างล่างกันหมดแล้ว แล้วกอล์ฟไมค์ให้ดอกไม้เสร็จแล้ว ช่วงนั้นก็ชุลมุนเล็กน้อย เพราะมีทั้งทีมงานแกรมมี่ นักข่าวอีก ทั้ง 5 คนก็ยืนรอสักพัก เพื่อที่จะเดินต่อไป ตอนนั้นจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเรียกไอบะออกไปรึเปล่า ( ตอนนี้สมองเบลอไปหมดแล้ว โฮๆ ) แต่น้องเห็นป้ายชื่อ Aiba ที่เราถืออยู่ มั่นใจเลยว่าเห็นแน่นอน เพราะน้องมองมาตรงๆ ระดับสายตามันตรงกันพอดี เท่านั้นหล่ะ... โฮฮฮฮออออออออ...สบตากันไปแล้วน้องก็โบกมือบั๊ยบายมาให้เต็มๆ ฮือออ......ไม่ไหวแล้วนะ ไอบะจัง น้องยิ้มแบบ โอ๊ยยย...มาฆ่ากันให้ตายดีกว่ามั้ย ฮือออออ.... หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินกันเข้าไป แต่ดิชั้นสติไม่สมประดีไปแล้ว หันไปหาปู เออ..น้องปูก็เห็นว่าไอบะบั๊ยบายให้ คือ ไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย โฮออ.....

หลังจากที่พวกเขาเข้าไปในโรงแรมแล้ว พวกเราข้างหน้าที่ยืนติดรั้ว อ้อ.....ได้เจอน้องปุ้ม น้องปาด้วย ทุกคนพากันร้องไห้ ก็นะ ..... ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะมาลงตรงนั้นไง ทุกคนคิดกันแต่ว่าเขาคงจะไปลงตรงประตูเลย แต่นี่..เขาลงมายืนให้เราเห็นกันข้างหน้า ระยะประชิดมากๆ ทำเอาทุกคนช็อคกันไปตามๆกัน แต่ก็ประทับใจกันไปมากๆด้วย ซึ่งแฟนๆที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยกัน โดยเฉพาะแถวหน้านี่น่ารัก ช่วยเหลือกันดีมากๆ ^_^

ช่วงที่พวกเรายืนรอระหว่างที่ข้างในแถลงข่าวกันอยู่ พวกเราก็คุยๆเล่นๆกับพี่การ์ดที่ยืนตรงหน้า ฮ่าๆ...น่ารักอ่ะ พี่สรยุทธกับพี่กนก (ฉายาที่พี่เขาบอกมา ฮ่าๆ) พี่สองคนนี้นี่โคตรฮา น่ารัก เป็นกันเองดีอ่ะ พวกเราก็ชอบแซวเขา เขาก็แซวกลับ เป็นที่ครึกครื้นสนุกสนาน ผ่อนคลายเวลาว่างๆ แล้วที่ฮาก็มีช่วงนึง เชฟเข็นรถอาหารเดินมา พวกแฟนๆก็พากันร้องแบบว่าหิวกัน จะขอกล้วย ฮ่าๆ พี่เชฟคนนั้นก็นะ โบกมือบั๊ยบายซะงั้น ประหนึ่งข้าพเจ้าเป็นดารา 555 ทำเอาหัวเราะกันไปทั้งกอง 555 ก็ดีนะ สนุกสนานเฮฮากันดี

ยืนกันรอนานพอสมควร สักพักอาราชิก็เดินออกมา เหอๆ ทีนี้หล่ะ....น้องๆหยุดยืนถ่ายกับแฟนๆเป็นจุดๆ แฟนๆก็กรี๊ดแตกกันสิคะ หลังจากนั้นก็ค่อยๆเดินออกมาหยุดเป็นช่วงๆ เพื่อถ่ายรูปกับแฟนๆ อันนี้ก็เห็นข้างหลังเขาใกล้ๆ ก็ยังรู้สึกดีนะ .....ขนาดข้างหลังก็ยังหล่ออ่ะ (><)

แล้วก็อีกแล้วคับท่าน !! ไอบะจังอีกแล้ว .... ท่าทางเราคงจะมีดวงกับไอบะจัง เหอๆ ช่วงที่น้องเดินมาแล้วหยุดยืนตรงบริเวณข้างหน้า แบบกำลังยืนรีๆรอๆให้เขาจัดที่ถ่ายรูปอยู่ เธอก็หันไปหันมาอยู่นั่น ไอ้เราก็ได้แต่มอง เพราะไอบะจังยืนห่างจากรั้วพอประมาณ แต่แล้ว!!! จู่ๆเธอก็หันมาข้างหลัง !!! ปะสายตากับดิชั้นอย่างจัง !! เหอๆ เอาหล่ะสิค่ะ ไอ้เราก็ตกใจสิ จู่ๆก็หันมาทางนี้ ไม่ได้เตรียมตัวเลยว่าจะต้องทำอะไร มัวแต่ตกใจ ก็เลยยืนนิ่งสนิท ค้างอยู่ตรงนั้นแหละ เหอๆ (^^) แบบทำอะไรไม่ถูกไปซะอย่างนั้น ..ไอบะจังเองก็ยืนมอง เหอๆ ยืนนิ่งสนิทเช่นกัน ตาจ้องตา นิ่งงันกันไปครู่นึง น่าจะราวๆ 10 วิได้ เหอๆ (^^) เอ่อ.....สักพักดิชั้นก็เริ่มตั้งสติได้ เลยค่อยๆโบกมือให้ ไอบะจังก็เลยค่อยๆโบกมือตอบกลับมา T___T ตายค่ะ...งานนี้ไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว ตายอยู่ตรงนั้นกันเลยทีเดียว เพราะหลังจากนั้นก็ไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ..ขับรถกลับมาทำงาน ด้วยสติแบบเบลอๆ นั่งๆอยู่ในรถ ก็เอาแต่โบกมือ เห็นแต่ภาพนั้นติดตาตลอดเวลา โฮฮ...........

เฮ้ออออ........รู้สึกดีจังที่ไป ได้เห็นแค่นี้ก็โอเคแล้วหล่ะ ห่างหายจากการไปตามอะไรแบบนี้มานาน เหอๆ ยังคิดๆอยู่เลยว่า จะไปสู้รบปรบมือกับพวกเด็กๆได้มั้ยน้า~ อายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว จะให้วิ่งไปตามก็คงสู้พวกเด็กๆไม่ไหวแน่ แต่ใครจะไปคิดหล่ะว่าจะได้อะไรดีๆกลับมาแบบนี้ สุดยอดมากๆแล้ว อะไรดีๆที่ได้รับกลับมา จะจดจำไว้ในความทรงจำตลอดไป (><)

สรุปแล้ว.....สำหรับงานแถลงข่าวครั้งนี้ รู้สึกดีมากๆเลย ต้องชมแกรมมี่เลยว่า เตรียมงานคราวนี้ค่อนข้างพร้อมดีนะ ในความรู้สึกของแฟนเพลงที่ไปรอรับอย่างเรา เพราะเขาจัดที่ทางไว้เป็นสัดส่วนดี สำหรับให้แฟนๆยืนรอรับ ทำให้ดูไม่วุ่นวาย การ์ดถึงแม้อาจจะดูเยอะมากกกกกกในตอนแรก แต่พอคุยไปคุยมาก็น่ารักอ่ะ แล้วก็มาบอกกับแฟนๆดีๆ ทำให้แฟนๆยินดีทำตาม

ที่สำคัญ!! แฟนๆอาราชิที่น่ารัก ยู่กันดี ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน (ขอย้ำว่าแฟนๆอาราชิ เหอๆ) ถึงแม้ตอนขากลับอาจจะวุ่นวายเบียดเสียดไปบ้าง แต่ก็ยังถือว่าโอเค ไม่เข้าไปทะลุทะลวงคุณการ์ดมากเกินไป

แล้วความน่ารักของแฟนๆก็ทำให้อาราชิทุกคนประทับใจ จนไม่อยากกลับอ่ะ โฮฮฮ..........อันนี้พอรู้ก็อยากจะร้องไห้เลยอ่ะ น้องๆยังไม่อยากกลับอ่ะ จะเห็นน้องๆค่อยๆเดิน แล้วก็ยังขึ้นไปเล่นบนรถกับแฟนๆสุดๆอีก คือ น้องๆประทับใจกับการมาเมืองไทยครั้งนี้มากๆ

รู้สึกดีใจจังเลย ดีมากๆเลยที่อาราชิประทับใจกับการมาเมืองไทยครั้งนี้นะ (^_______^) ดีใจที่น้องๆได้รับรู้ว่า ยังมีแฟนเพลงในไทยอีกมากมายที่จะคอยติดตามผลงานและสนับสนุนน้องอยู่ ได้เห็นรอยยิ้มของทั้ง 5 คนในวันนี้แล้วก็ทำให้ชื่นฉ่ำหัวใจเลย ^^

ขอบคุณนะอาราชิ...กับความใจดี
ขอบคุณนะกับสิ่งดีๆที่มอบให้
ขอบคุณนะที่ทำให้แฟนๆมีความสุข

ขอบคุณมากๆจริงๆ ...

จะเป็นกำลังใจให้ตลอดไปนะ ^^

2006/Jul/03

เฮ้ย ....แย่ละ......เท่ห์อ่ะ ไม่ไหวแล้วววววว โฮออออ.....

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้แมนและเท่ห์อย่างนี้เนี่ย โฮฮฮ....ยิ่งดูแล้วก็เลยยิ่งหลงไปเลย โฮ่ย~ บ้าจริงๆเลยตรู (T^T)

เมื่อเร็วๆนี้ เริ่มเอารายการของวง ... มาดู ได้ดีวีดีมาแผ่นนึง เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวงนี้เลย แบบโอ้...สุดยอดอ่ะ คือ คุ้มมาก ดูดีวีดีนี้แผ่นเดียว ได้รู้รายละเอียดของวงนี้ครบถ้วนมากๆ มีทั้งพีวี เมคกิ้งพีวี คลิปพาดูแมนชั่นที่พวกเขาอยู่(ฮุๆ อันนี้โคตรชอบบบ)คลิปรวมข่าวต่างๆ แถมยังรวมพวกรายการที่ไปออกอีกเยอะมากๆ แล้วยังมีซับไตเติ้ลเป็นอังกฤษให้ด้วย โฮ่~ไฮโซ ....นั่งดูจนตาแฉะไปเลย โคตรคุ้ม

แต่ที่ทำให้กรี๊ดดด และทนไม่ไหวแล้ว ก็คือมีรายการนึงที่เขาแอบถ่าย คือ ประมาณซ่อนกล้องไว้ แล้วเมคสถานการณ์ขึ้นมาสถานการณ์นึงโดยทางสมาชิกในวงและทีมงานวางแผนแกล้งลีดเดอร์ (กรี๊ด) โดยที่จัดให้เป็นการ meeting แฟนคลับ 3 คนที่กำพร้าพ่อแม่ ซึ่งแฟนคลับ 3 คนนี้ก็เป็นคนที่ทางทีมงานเตรียมไว้ ซึ่งจะมีเด็กผู้หญิงคนนึงชอบลีดเดอร์คนนี้มาก เธอก็จะขอให้เขาร้องเพลงให้ ทำท่าน่ารักๆ แล้วยังทำกับข้าวแบบพิเศษเพิ่มไข่ดาวมาให้ลีดเดอร์คนเดียวอีก น่ารักๆ โฮะๆ

แต่ไฮไลท์อยู่ตรงที่ !!! เด็กคนนี้สารภาพออกมาว่า เมื่อก่อนเคยขโมยกระเป๋าสตางค์คนอื่น แต่ว่าพอได้ฟังเพลงของพวกเขาแล้ว ช่วยสร้างความหวังให้เธอโดยเฉพาะกับลีดเดอร์ ซึ่งช่วยเธอมาก ทำให้ลีดเดอร์ถึงกับอึ้งด้วยความดีใจ (>__<) แล้วก็ยังบอกกับเด็กคนนั้นด้วยว่า คนเราย่อมทำผิดพลาดกันได้ เพราะยังไงเราก็ยังเป็นคน แล้วก็บอกอีกว่า อย่าไปใส่ใจ (โฮๆๆ )(T^T)

หลังจากนั้นเด็กคนนี้ก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างนั้นก็ไปชนกับคุณนายคนนึง (ซึ่งก็เป็นหน้าม้าที่ทีมงานเตรียมไว้เช่นกัน) หลังจากนั้นคุณนายคนนี้ก็โวยวายใหญ่ว่ากระเป๋าเงินหาย แล้วอ้างว่าเด็กคนนี้เอาไป เพราะได้ยินที่เด็กคนนี้บอกว่าเคยขโมยกระเป๋าอ่ะ แล้วชีก็พยายามจะเข้ามาดึงเด็กคนนี้ แล้วก็ค้นกระเป๋า ค้นตัวเท่านั้นหล่ะค่ะ !! ลีดเดอร์คนนี้ก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษ (กรี๊ดด...ช็อตนี้โคตรรรแมนและเท่ห์มากๆอ่า>_<) รีบลุกขึ้นแล้วออกตัวว่าเป็นญาติน้องคนนี้ มีอะไรก็ให้มาพูดกับเขาอ่ะ แล้วปกป้องสุดๆอ่ะ เด็กคนนี้ก็หน้าแบบจะร้องไห้ (แกล้งทำได้เหมือนมากๆ) คือ ลีดเดอร์ก็เชื่อเต็มที่ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้ทำ เขาก็พยายามปกป้อง บอกว่าเด็กคนนี้ยังเป็นเด็กแค่นั้นเอง คุณนายนี่ไม่ควรจะดูคนแค่ภายนอก แล้วก็พยายามกันน้องคนนี้ให้ห่างจากคุณนายคนนี้สุดๆ

หลังจากนั้นเพื่อนคุณนายคนนี้ก็เจอกระเป๋าของคุณนายนี่ ปรากฏว่า วางไว้ที่เบาะที่ตัวเองนั่งนั่นแหละ แล้ว 2 คนนี้ก็จะไปเฉยๆซะอย่างนั้น เท่านั้นหล่ะค่ะ ลีดเดอร์คนนี้ก็รีบไปบอกให้คุณนายคนนี้ขอโทษน้องเค้า ยายคุณนายกับเพื่อนที่มาด้วยกันก็ไม่ยอม แถมยังจะยัดเงินให้เด็กคนนั้นอีก เท่านั้นแหละ !! เขาก็โมโหเลย จับมือเพื่อนคุณนายคนนั้นไว้ ไม่ยอมให้ไปอ่ะถ้าไม่ขอโทษก่อน จนกระทั่งท่าทางเรื่องราวจะปานปลาย เพราะคุณนายคนนี้ก็พยายามจะยัดเงินให้ลีดเดอร์อีก จนเขาออกอาการโมโหแล้ว แบบตะหวาดออกมาเลยอ่ะ เมมเบอร์ในวงคนนึงก็เลยต้องรีบเข้ามาห้าม แล้วก็เฉลยความจริง

คือ ดูตอนนี้แล้วกรี๊ดดดเลยอ่ะ โฮฮฮๆๆๆ......คือ ผู้ชายคนนี้โคตรจะเป็นสุภาพบุรุษแล้วก็แมนมากกกกกกอ่ะ คือ แม้จะเป็นเพียงแค่แฟนเพลงคนนึง แต่เขาก็ยังปกป้องอ่ะ คือ เชื่อใจเด็กคนนั้นมากๆ ขนาดนั่นเป็นแค่เพียงแฟนเพลงแค่นั้นนะโฮอออ......คือ ให้ความรู้สึกเหมือนกับพี่ชายที่ปกป้องดูแลน้องสาวอย่างดีเลยอ่า คือ รู้สึกได้ว่า ถ้าใครได้เป็นแฟนของคนๆนี้นี่ โคตรจะโชคดีมากๆๆๆ เพราะเขาคงจะปกป้องดูแลเราได้อย่างดีแน่ๆอ่ะ ไม่ไหวแล้วอ่า ยิ่งดูตอนนี้แล้วยิ่งหลงไปเลยอ่า โฮๆๆ ...เป็นคนที่มีจิตใจดีจริงๆนะ เลยยิ่งทำให้รู้สึกประทับใจเลย (><)

ตอนนี้เลยยิ่งเข้าสู่ช่วงวิกฤติเลย โฮออออออออ....เข้าแต่บอร์ด ... ไปแล้วอ่า แล้วก็เอาแต่ดูดีวีดีแผ่นนี้นี่แหละ วันๆกรอดูแต่ตอนนี้กับอีกรายการนึงแย่แล้วเรา นับวันจะยิ่งหลงขึ้นเรื่อยๆ เหอๆ

++ มาอัพเพิ่ม ++

ได้ข่าวว่า เขาเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่วันที่กลับจากญี่ปุ่น ...เห็นว่าเป็นหลอดลมอักเสบ จะออกจากรพ.ก็ 5 ก.ค.นี้แหละ โฮฮฮ..(T__T) น่าสงสารอ่า ก็นะ..เล่นบินกันว่าเล่นกันแบบนั้น แถมตารางงานยังแน่นเอี๊ยดยังงั้นอีก ใครจะไปทนไหวหล่ะ อ่านข่าวแล้วก็ เฮ้ออออออออ.......สะท้อนใจไงก็ไม่รู้อ่ะ ทำไมคนที่ตัวเองชอบเนี่ย ช่างเหมือนกันอย่างนี้เนี้ยยย~ ไม่สบายง่ายเหมือนกันอีก พอจะเข้ารพ.ก็ดันเข้าเวลาไล่เลี่ยกันอีก แต่น้องบะเนี่ย ออกมาก่อน แต่รายนี้เพิ่งเข้า เหอๆ (-__-;) คล้ายกันจริงๆ ทั้งบุคลิกแล้วก็เรื่องการเจ็บไข้ได้ป่วยอีก เหอๆ นี่ดิชั้นจะหลงพ่อหนุ่มคนนี้ไปนานแค่ไหนกันนะ (><)


edit @ 2006/07/04 22:41:30

2006/Jun/13

เฮ้อออออ...........

ไปจีนมา 5 วัน3 คืนกับทัวร์ดูงานของแม่ ตั้งแต่คืนวันที่ 8 - 12 มิถุนายน ไปหังโจว-อู๋ซี-เซี่ยงไฮ้ ที่ไปก็ไปกับพวกนักศึกษาป.โทราวๆ 15 คนได้วันแรกๆก็ยังไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับพวกพี่ๆที่ไปด้วย แต่ว่าหลังๆก็ค่อยเริ่มทำความคุ้นเคยกัน ช่วง 2-3 วันแรกก็สนุกอยู่หรอก ได้เจอทิวทัศน์ตื่นตาตื่นใจ

ถ้าจะให้พูดถึงเมืองที่ชอบจากที่ไปมา ก็หังโจวนี่แหละ ชอบบรรยากาศบ้านเมืองเขา มีต้นไม้เยอะ ทิวทัศน์สวย รู้สึกสบายดีเวลาเดิน ส่วนเซี่ยงไฮ้ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะผู้คนเยอะ ตึกเยอะ แต่แสงสีตอนกลางคืนสวยมากกกกกกกกก เป็นอีกเมืองหนึ่งที่ไม่เคยหลับไหลจริงๆ ตอนกลางคืนมีแต่แสงไฟ สว่างจ้าซะเหมือนกลางวัน เหอๆ

แต่ที่ไม่ชอบสุดในจีนก็เรื่อง การจราจรนี่แหละ เหอๆ ทั้งรถบัส รถยนต์ จักรยาน และคน วิ่งกันให้วุ่นวาย แบบว่าไม่มีใครยอมใคร นึกอยากจะไปก็พุ่งไปซะอย่างนั้น ไม่กลัวตายกันเลย เหอๆ (-__-") แถมยังมีรถติดเหมือนกรุงเทพเลย อยู่ในเซี่ยงไฮ้นี่นึกว่าอยู่ในกรุงเทพฯ แต่เราว่า การจราจรในกรุงเทพยังเป็นระเบียบกว่าประเทศจีนเยอะ คือ จะข้ามถนนทีนี่โคตรเสียว ต้องแยกสติอย่างดีเยี่ยม มองซ้ายมองขวาแค่นั้นไม่ได้นะฮ้า ต้องมองรอบตัวเลย เหอๆ

วันแรกๆก็สนุกนะ แต่มาเซ็งเอาวันสุดท้ายนี่แหละ ขอมาระบายสักหน่อยเหอะ เพราะมันอึดอัดมากกกกกกก

ไปตลาดเชียงหัว ตลาดสินค้าก็อปที่ใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ ก็เหมือนจตุจักรบ้านเรานี่แหละ คือ ไกด์ก็พูดตั้งแต่ในรถแล้วว่า ตลาดนี้ต่อรองได้มากกว่า 80% คือ เค้าตั้งราคาไว้สูงแต่ก็ต่อรองได้ แม่ดิชั้นก็ฝังหัวสิคะ คิดอยู่ได้นั่นแหละว่า ต่อได้มากกกกกกกกก แล้วไง พอถึงเวลาจริงๆ เข้าไปเดินในตลาด มันต่อได้ไม่มากขนาดนั้นสักหน่อย แล้วก็แทนที่จะเป็นคนต่อเอง ดันมาให้เราต่อ ไอ้เราก็เป็นคนต่อของไม่เก่งอีกตังหาก ก็ให้เค้าต่อเองก็ไม่ต่อ ฮ่วย !!!!! แล้วมาหาว่าเราต่อน้อยไป ก็ต่อเองสิคะ แล้วก็เอาแต่เลือกร้านอยู่นั่นแหละ เดินไปเดินมา ดูแล้วก็ต่อๆๆ พอเค้าไม่ให้ราคาที่ต่อก็ไม่เอา เดินไปดูร้านอื่นอีก แล้วไอ้แม่ดิชั้นก็เดินหนีซะงั้น บอกว่าแพงไป แบบว่าเอ่อ.....จะบ้าเหรอ !! นั่นอ่ะถ้าเทียบกับที่ขายในไทยก็ถูกแล้วนะ แต่ก็ไม่เอาอีก แล้วก็ไปเลือกซื้อของให้ยายนั่นก่อน ไอ้เราก็ช่วยดูช่วยเลือกแบบให้ แถมยังช่วยต่อให้ จนสุดท้ายก็ได้ของให้มันมา 2 ชิ้น !!! แล้วของดิชั้นหล่ะ!! เหอะๆ

เจอกระเป๋าถูกใจ แต่มันไม่มีสีที่อยากได้ รอให้คนขายมันเอาของมาให้ แต่รอนานมากกก เลยกะว่าจะเตินไปดูของที่ร้านอื่น แล้วไอ้คนขายมันก็ตื้ออยู่นั่นแหละ เดินตามอยู่ได้ บอกได้ของแล้วๆ แม่งงงงง....ไอ้เราก็พยายามเดินหนี ไม่อยากถูกมันตาม หันไปอีกที อ้าว แม่ดิชั้นหายไปแล้ว เออ...ชั้นก็เลยต้องเดินตามคนขายไปที่ร้านที่จะเอาของมาให้ แล้วไงหล่ะ ไอ้เราก็หันไปหาแม่ตัวเองไม่เจออีก เพอดูของแล้วก็อ้าว...แบบไม่ใช่แบบที่ตกลงกันไว้แต่แรกสักหน่อย แถมคนจะจ่ายตังค์ก็ไม่อยู่อีก ก็เลยเดินออกมาเลย แม่ง ..อีคนขายก็ตื้อจริงงงง เดินออกมาตามหาแม่ก็เราด้วย เหอๆ จนเราต้องบอกขอเดินคนเดียว แบบว่าน่ากลัวโคตรรร คนขายแม่งก็ผู้ชาย ตัวใหญ่ๆอีก แถมคนจีนนี่ชอบพูดเสียงดังอีก คือ ตอนนั้นนี่น่ากลัวมากๆอ่ะ กลัวแม่งคนขายมันจะดักตีหัวชั้นมั้ยเนี่ย ถ้าไม่เอาของมันอ่ะ น่ากลัวโคตรร...

คือ ตอนนั้นนี่ ไอ้เราแบบอารมณ์ประมาณว่า ไม่ไหวแล้ว โคตรรโมโหแม่ตัวเองเลย มีอย่างที่ไหน มาทิ้งให้เราต้องเจออีคนขายนี่คนเดียว แทนที่จะมาช่วยกันหน่อย นี่ไม่มีอ่ะ ต้องปล่อยให้เราตามหา เซ็งแล้วตอนนั้น สุดท้ายก็ไม่ได้ของอะไรกลับมาเลย !!!!!!! แบบเซ็งมากๆๆ อารมณ์ตอนนั้นนี่ประมาณว่า หมดอารมณ์อยากซื้อของไปแล้ว (T___T)

จากนั้นก็นั่งร้องไห้ไปตลอดทาง คือ ตั้งใจไว้แล้วไงว่า อยากจะได้รองเท้า กระเป๋า กระเป๋าสตางค์ ไปถึงแล้วจะซื้อให้หมดเลย แล้วปรากฏว่า เป็นไงหล่ะ !!! ไม่ได้สักอย่าง !!! ได้แต่ของฝากให้มัน !!! ทีของเราจะซื้อก็มัวแต่เลือกอยู่ได้ มัวแต่คำนวณอยู่ได้ มัวแต่เทียบเงินอยู่ได้ ฮ่วย !!! แล้วมันจะมีความสุขมั้ย !!! จะซื้ออะไรแต่ละทีก็มัวแต่คำณวนอยู่ได้ มันมีความสุขเหรอ !!! ถ้าเทียบกับซื้อที่เมืองไทยแล้ว ของพวกนี้ซื้อที่นู่นอ่ะยังถูกกว่าตั้งเยอะ ชอบนักใช่มั้ยให้มาซื้อของแพงๆที่เมืองไทยเนี่ย !!!!! ซื้อของถูกๆที่นั่นไม่เอา จะต้องให้มาซื้อของแพงๆที่นี่ใช่มั้ย !!!! ได้เลย !!! เดี๋ยววันเสาร์นี้แม่งจะซื้อให้หมด ทั้งกระเป๋าสตางค์ ทั้งรองเท้า ฮ่วย !!!!!

กลายเป็นว่าวันสุดท้าย เป็นวันที่เซ็งสุดๆ ของฝากเพื่อนๆน้องๆ รวมทั้งของฝากให้เจ้านายก็ไม่ได้เลยสักอย่าง เพราะเอาแต่คำนวณอยู่นั่นแหละ เอาแต่เลือกร้านอยู่นั่นแหละ แทนที่จะซื้อให้มันจบๆไป เวลาเค้าก็มีจำกัดด้วยนะเว้ย สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลยสักอย่าง แล้วสุดท้ายพวกพี่ๆที่ไปทริปด้วยกันก็เลยช่วยแบ่งของฝากมาให้ ทุเรศมั้ยอ่ะ !!ได้ของที่แบ่งปันมาจากคนอื่นให้เจ้านายเนี่ย

วันนั้นนี่ตัวเองก็รู้นะว่าทำตัวได้แย่มากๆอ่ะ คือ แบบว่าไม่พูดไม่จากับใคร นั่งก้มหน้า พยายามกั้นน้ำตาสุดฤทธิ์ ไม่ให้ไหลออกมา แต่สุดท้ายก็ไหลจนได้ แถมไปร้านอาหารก็หมดอารมณ์จะกินข้าวอีก ต้องออกมานั่งข้างนอกร้าน ตากอากาศ รับลมดีๆ ให้อารมณ์มันสงบลง เพราะไม่ไหวอ่ะ อารมณ์นั้นนี่อยากอยู่คนเดียวมากๆเลย พวกพี่ๆที่นั่งกินข้าวด้วยกันก็ช่วยหาทางปลอบกัน แต่ตอนนั้นนี่มันอารมณ์เสียใจกับโมโหมันยังอยู่ คือ ถ้านั่งอยู่ตรงนั้นต่อไปนี่คงเขื่อนน้ำตาแตกกระจายแน่ๆ จากนั้นก็เลยเงียบไม่คุยกับใครไปเลย นอกจากพี่ๆบางคนที่เขาใจดีไม่กี่คนแค่นั้น นั่งกลับมาบนเครื่องบินก็นั่งร้องไห้มาตลอดทาง คือ ก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้หรอกนะ ตัวเองก็รู้สึกไม่ดีด้วยที่ทำตัวแย่ๆแบบนั้นออกไป แทนที่คนอื่นๆเค้าจะสนุกกัน ไหนๆก็วันสุดท้ายที่จะอยู่ในจีนแล้ว กลับมาทำให้บรรยากาศเค้าแย่ซะอีก แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงให้มันดีไปกว่านี้แล้ว เพราะอารมณ์ตอนนั้นนี่ มันไม่ไหวจริงๆ มันยังคงเสียใจอยู่ อยากจะขอโทษพวกเค้าเหมือนกันที่มาทำให้วันสุดท้ายต้องมาเจอบรรยากาศแย่ๆแบบนี้ แต่ก็นะ .........สุดท้ายก็ไม่ได้ขอโทษพวกเค้า ก็มาเขียนไว้ตรงนี้แทนแล้วกัน ขอโทษนะคะที่ทำตัวแย่ๆออกไป

เฮ้ออออ.....อยากจะแก้นิสัยตัวเองเหมือนกันที่อารมณ์เหมือนพวกศิลปินซะเหลือเกินมีอะไรมาสะกิดนิดหน่อยก็ต่อมน้ำตาแตกซะแล้ว ทำให้คนอื่นเดือดร้อนอีก ก็อย่างที่มีคนเค้าบอกไว้ อะไรที่หวังไว้มาก พอไม่ได้อย่างที่หวังมันก็รู้สึกผิดหวังมากไปอีกเท่าตัว อารมณ์เราในตอนนั้นก็ประมาณนั้นแหละ แล้วพอทำอะไรลงไปมันก็จะไม่รู้ตัว แต่ถึงจะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ดี แต่ก็ยังแสดงออกไปแบบนั้น เหมือนกับว่า ตอนนั้นอารมณ์มันจะบดบังเหตุผลหรือความถูกผิดไปซะหมดแล้ว เฮ้ออออ~ อยากให้นิสัยแบบนี้หายๆไปสักที อยากให้ตัวเองเข้มแข็งและอดทนมากกว่านี้จริงๆ

เอาหล่ะ ! เสาร์นี้คอยดูเถอะ จะช็อปให้มันไปเลย ไม่สงไม่สนแล้วเงินจะหมดไปเท่าไหร่ เอาให้สะใจไปเลย หึหึ วะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮ่า